Η ντροπαλή Isobel και ο όπως πάντα μονολιθικός μπροστά στο μικρόφωνο Lanegan δεν
χρειάζονταν ούτε να κοιταχτούν ούτε να μιλήσουν για να ερμηνεύσουν άψογα
τα κομμάτια τους.
Ο Hopper κριτικάρει την
βασιλική οικογένεια ενώ παράλληλα εξυψώνει τον ήρωα και υποστηρίζει τον
μύθο. Σίγουρα θα μας απασχολήσει στο μέλλον καθώς η δουλειά του είναι
αψεγάδιαστη και ολοκληρωμένη.