Perfecth

Queens Of The Stone Age - Perfecth

Με τη νέα τους κυκλοφορία ο Josh Homme και οι μουσικοί συνοδοιπόροι του δεν φτάνουν το επίπεδο των πρώτων τους δίσκων, αλλά η επιστροφή τους είναι καλοδεχούμενη.

Διαβάστηκε φορες

Βαθμολογία:

7


Τι θα ακουσετε:

rock, new wave


Με το ένατο άλμπουμ τους και διάδοχο του "In Times New Roman" (2023), οι Queens Of The Stone Age εγκαταλείπουν σε μεγάλο βαθμό το stoner rock για κάτι πιο σκοτεινό, πιο μοναχικό και απόλυτα εσωστρεφές. 

Έχοντας φτάσει κοντά στο θάνατο, ο Josh Homme άλλαξε την κοσμοθεωρία του και την στάση του απέναντι στον κόσμο. Μια αλλαγή που ήρθε μετά το συναρπαστικό σετ του 2024 των Queens Of The Stone Age στις Κατακόμβες του Παρισιού, μια παράσταση που είδε τον Homme να παλεύει με τη θνητότητά του μετά από μια πολύ πρόσφατη διάγνωση, ενώ περιβαλλόταν από τα λείψανα εκατομμυρίων ανθρώπων που είχαν πεθάνει αιώνες πριν.

Το συγκρότημα μάς βάζει στον καινούργιο του κόσμο με το εναρκτήριο "It's Only Love", με τους ήχους ενός διερχόμενου τρένου και μιας lo-fi κιθάρας να δημιουργεί μια δυσοίωνη ατμόσφαιρα. Το τραγούδι καθοδηγείται από μια στοιχειωτική φωνητική μελωδία και τονίζεται από πλήκτρα που προσθέτουν μια «ρηχή» υφή στο κομμάτι. Η θρηνητική ερμηνεία του Homme τονίζει το αργό τέμπο, αντηχώντας έναν πόνο που βγαίνει από μέσα του, πριν το τραγούδι τελειώσει απροειδοποίητα, καθώς ο αφηγητής φαίνεται να χτυπιέται από το προαναφερθέν τρένο. 

Συνέχεια με το single "Insignificant Other", ένα τραγούδι που είναι λίγο πιο αισιόδοξο, παρά το γεγονός ότι ο Homme θρηνεί το τέλος μιας σχέσης. Καθώς το συγκρότημα «κλειδώνει» σε ένα groove με έμφαση στις κιθάρες, μοιάζει με ένα ανακυκλωμένο κομμάτι των Rolling Stones, έχοντας κάτι πιο σκοτεινό.

Το "Where The Goth Girls At?" βρίσκει τους QOTSA να πειραματίζονται στην καινούργια τους κατεύθυνση, με ψήγματα από synthpop και έναν στίχο που είναι ψυχρός, άκαμπτος και απόμακρος, πριν ένα τεράστιο ρεφρέν όπου τα φωνητικά του Homme υψώνονται πάνω από μια σειρά κιθάρες και synths, καθώς το τραγούδι οδεύει προς ένα δυναμικό κλείσιμο. 

Μετά έχουμε το "Sunday", ένα κομμάτι που έχει επαναχρησιμοποιηθεί από το "Post Pop Depression" (2016), το εξαιρετικό άλμπουμ του Iggy Pop με παραγωγή του Josh Homme. Το τραγούδι, πιστό στο πρωτότυπο, βλέπει το συγκρότημα να γίνεται πιο χορευτικό και βασίζεται σε ένα riff, ξεχωρίζοντας από οτιδήποτε άλλο στο "Perfecth". Τα φωνητικά θυμίζουν έναν υποτονικό Bowie και το "Sunday" βρίσκει μια δεύτερη ζωή, ως τραγούδι της μπάντας πλέον.

Το "Perfecth" είναι ένας δίσκος με έντονες συναισθηματικές μεταπτώσεις. Στιγμές χαράς δίπλα σε καταστροφικές σκέψεις. Συνολικά η ατμόσφαιρα είναι μελαγχολική, με τον Homme να δίνει μερικές από τις πιο αισθαντικές ερμηνείες της καριέρας του. Το "Mono" καθρεφτίζει την νέα μουσική πραγματικότητα. Ξεκινάει σαν ψίθυρος από ένα αερικό που μένει στο αυτί σου καθώς το συγκρότημα αναπτύσσει μια χαλαρή ενορχήστρωση που διακόπτεται από απότομες κραυγές. Έχει ένα αποπροσανατολιστικό στοιχείο, καθώς ο ήχος αλλάζει από μονοφωνικό σε στερεοφωνικό στη μέση. Από την άλλη, το "Easy Street" συνδυάζει λαχτάρα και απάθεια σε ίσες δόσεις, ένα τραγούδι που ξένιζει στην πρώτη ακρόαση, ωστόσο ο Homme βρίσκει ηρεμία μέσα σε αυτό το συναίσθημα αποδοχής και ένα παιχνιδιάρικο χαμόγελο μοιάζει να επιτστρέφει ξανά στη μουσική του.

Στο "Phantom Limb", βρίσκουμε ένα τραγούδι απουσίας και συναισθηματικής αποδιοργάνωσης, που φαίνεται να προσπαθεί να ξεπεράσει μια διαλυμένη σχέση. Ο τρόπος παιξίματος από το γκρουπ δίνει στο κομμάτι μια πληγωμένη περηφάνεια, ενώ το Run Away From The Mob, που κλείνει το άλπουμ επικεντρώνεται σε κάτι πιο δύσκολο. Ενάντια σε έναν κόσμο εχθρότητας, κρίσης και θορύβου, ο Homme φαίνεται να αναζητά λίγη ηρεμία και ανθρώπινη σύνδεση.

Στην τελευταία τους κυκλοφορίαοι Queens Of The Stone Age αναζήτησαν την επανεφεύρεση αναζητώντας και αγκαλιάζοντας τις ατέλειές τους. Σε αυτή την επιδίωξη, το Perfecth φαντάζει αυθεντικό σε έναν κόσμο όπου η γραμμή μεταξύ πραγματικότητας και μυθοπλασίας - πραγματικού και πρόχειρου - γίνεται ολοένα και πιο θολή πέρα ​​από κάθε αναγνώριση.

Διαβάστε ακόμα