Thievery Corporation, Wailers και BALTHVS στο Release Athens: Έκλεψαν καρδιές σ' ένα παραθαλάσσιο πάρτι

Η αντίστροφη μέτρηση για το τέλος του φετινού Release Athens έχει ξεκινήσει, αλλά το συναίσθημα που αφήνει η φετινή επετειακή διοργάνωση -γιορτάζοντας μια ολόκληρη δεκαετία γεμάτη συναυλιακές αναμνήσεις- είναι κάτι παραπάνω από έντονο. Περνώντας την είσοδο της Πλατείας Νερού το περασμένο Σάββατο, η σκέψη ήρθε αυθόρμητα. Πόσες φορές τα καλοκαίρια έχουμε ζήσει αξέχαστες στιγμές δίπλα στη θάλασσα;

Το πρόγραμμα της βραδιάς υποσχόταν ένα πολυπολιτισμικό ταξίδι από την Κολομβία και την Τζαμάικα μέχρι την Ουάσινγκτον, σε μια απόλυτα καλοκαιρινή γιορτή ρυθμού και ελευθερίας.

BALTHVS: Ψυχεδελικό χαρμάνι κόντρα στον ήλιο

Το πρώτο συγκρότημα ανέβηκε στη σκηνή νωρίς, με τον αθηναϊκό ήλιο να «χτυπάει», ως είθισται, αλύπητα την Πλατεία Νερού. Οι BALTHVS, στην πρώτη τους εμφάνιση στην Ελλάδα, πλήρωσαν το γνωστό τίμημα των opening acts που παλεύουν με τη ζέστη, όμως δεν πτοήθηκαν λεπτό.

Το τρίο από την Μπογκοτά (Balthazar Aguirre, Johanna Mercuriana, Santiago Lizcano) παρέδωσε ένα εξαιρετικό, ατμοσφαιρικό set γεμάτο ψυχεδελικό funk, cumbia, surf rock και disco ρυθμούς. Παρά τη χαμηλή προσέλευση λόγω της ώρας, όσοι βρεθήκαμε εκεί από νωρίς, με μια παγωμένη μπίρα στο χέρι -μακριά από τον ήλιο- βρήκαμε τον ιδανικό τρόπο για να μπούμε στο κλίμα της βραδιάς. Μια μπάντα με εκπληκτικό vibe και ρυθμό που μας έκανε αμέσως να θέλουμε να ψάξουμε τη δισκογραφία τους.

The Wailers: "Peace, Love & Unity" κάτω από το ηλιοβασίλεμα

Καθώς ο ήλιος άρχισε να πέφτει και ο κόσμος κατέκλυζε σταδιακά τον χώρο, η διάθεση άλλαξε. Άνθρωποι κάθε ηλικίας έμπαιναν στο χώρο και άκουγαν -οι μεγαλύτεροι- τραγούδια της νιότης τους. Οι ιστορικοί The Wailers ανέβηκαν στη σκηνή κουβαλώντας ένα βάρος ιστορίας που ξεπερνά τα ίδια τα μέλη τους.

Με τον Aston Barrett Jr. να διατηρεί τη βαριά οικογενειακή κληρονομιά του πατέρα του στο μπάσο και τον Mitchell Brunings στα φωνητικά (ο τραγουδιστής που καθήλωσε το ευρωπαϊκό κοινό στο The Voice, πριν από περισσότερα από 10 χρόνια, χάρη στη συγκλονιστική φωνητική του ομοιότητα με τον Bob Marley), η μπάντα έστησε ένα αυθεντικό reggae πάρτι.

«Υπάρχουν άνθρωποι που περνάνε πολύ δύσκολα. Γι’ αυτούς τραγουδάμε για αγάπη, ειρήνη και ενότητα», σημείωσε ο ο Brunings.

Από τα "One Love / People Get Ready" και “Three Little Birds” μέχρι τα "Could You Be Loved", “Buffalo Soldier", "Get Up, Stand Up", και το διαχρονικό “Redemption Song”, η Πλατεία Νερού πλημμύρισε από θετική ενέργεια, «ραστά» διάθεση και ρυθμικό χορό. Το “Jamming” αποτέλεσε μία από τις πιο όμορφες στιγμές της βραδιάς, θυμίζοντάς μας ότι κάτω από τον ανέμελο ρυθμό του κρύβεται ένα βαθιά πολιτικό μήνυμα ελευθερίας.

Thievery Corporation: 30 χρόνια στο comfort zone των αναμνήσεων

Το πρόγραμμα για ακόμα μια μέρα τηρήθηκε στο ακέραιο και στις 22:00 ακριβώς η σκηνή υποδέχτηκε τους Thievery Corporation. Με πάνω από 10.000 άτομα να έχουν γεμίσει την Πλατεία Νερού, το πρωτοποριακό ντουέτο από την Ουάσινγκτον (εδώ υπό την καθοδήγηση του Rob Garza, καθώς ο Eric Hilton απέχει από τις περιοδείες) απέδειξε για άλλη μια φορά γιατί διατηρεί μια σχέση λατρείας με το ελληνικό κοινό.

Γιορτάζοντας 30 χρόνια πορείας, η πολυσυλλεκτική κολεκτίβα έφερε αέρα Νότιας Αμερικής, dub μπάσα, trip hop και electronica. Οι εναλλαγές των φωνών στη σκηνή -με ξεχωριστή την παρουσία της Laura Vall, αλλά και των Mr. Lif, Puma Ptah και Frank Orrall- έδωσαν φοβερή ενέργεια, ενώ τα κρουστά και τα synths ανέβασαν τη θερμοκρασία κατακόρυφα.

Στις πρώτες νότες του "Lebanese Blonde", το κοινό ξέσπασε σε χειροκροτήματα με τον Rob Myers οκλαδόν στη σκηνή με το σιτάρ του, σε ένα κομμάτι-σταθμό της πορείας τους που σίγουρα το ξέρεις και εσύ, αν το ακούσεις.

Τραγούδια όπως τα “Radio Retaliation”, “Warning Shots” και “Fight to Survive” υπενθύμισαν τις κοινωνικές ανησυχίες που συνοδεύουν τη μουσική τους εδώ και τρεις δεκαετίες.

Με τα χέρια ψηλά, ρυθμικά παλαμάκια και μια καθολική συμμετοχή του κοινού, οι Thievery έκλεισαν το 95λεπτο set τους μέσα σε αποθέωση.

Για το κλείσιμο επέλεξαν το ιδιαίτερο αγαπημένο “The Richest Man in Babylon”, το οποίο σα να ήταν πιο υποτονικό. Ίσως μετά από 30 χρόνια να έχει έρθει η στιγμή για μια δημιουργική ανανέωση στις ενορχηστρώσεις τους, ώστε να ξεφύγουν από τη γνωστή ζώνη άνεσης τους. 

Η βραδιά της αυτή είχε όλα όσα συνθέτουν μια πετυχημένη φεστιβαλική εμπειρία. Εξαιρετικό ήχο, άνεση χώρου για χορό, ποιοτικές επιλογές street food και ποτού, ακόμα και χρηστικές παροχές (όπως τα BOX lockers) για να αφήσουμε τα πράγματα μας.

Το Release Athens 2026 απέδειξε για ακόμα μία φορά γιατί αποτελεί το σταθερό καλοκαιρινό μας ραντεβού. Φεύγοντας από την Πλατεία Νερού με τη γεύση της μπίρας και τους downtempo ρυθμούς να αντηχούν ακόμα, η διάθεση ήταν μία: κατευθείαν σε μια κοντινή παραλία για να υποδεχτούμε την επόμενη ανατολή.